Mutlu Olmak

Herşeyin, yaşadığı duygudan ibaret olduğunu anlıyor insan zamanla..Ruh haliniz, hayata bakışınız o kadar önemli ki..Yaşamınızın belirleyicisi adeta..Kötü olarak tanımladığınız herhangi bir olayı yaşadığınızda o an karşınıza çıkan herşeyi o duygu durumuna göre değerlendiriyorsunuz. Yaşadığınız güzel şeylerde de etkisini sürdürüyor bu durum ve herşey güzel geliyor size.İyi ve mutlu olmak için güzel şeylerin yaşanmasını beklemek şart mı? Sürekli bir beklentimiz olduğunda o kadar zorlaşıyor ki bu. Artık bundan vazgeçip sürekli kötü ve mutsuz hissetmeye başlıyoruz kendimizi..Açıklamasını da şöyle yapıyoruz; güzel hiçbir şey yaşamadım ki mutlu olabileyim. Herşeyin bizden ibaret olduğunu aslında herşeyi kendimize yine kendimiz yaşatabileceğimizi unutuyoruz. Belki de kabul etmek istemiyoruz. Çünkü dışarıdan bir etkene bağlanınca herşey daha kolay oluyor. Geçerli bir sebebi var, benimle bir alakası yok deyip buna sığınmaya çalışıyoruz. Kendimizden başka hiçbir şeyin bize mutluluk getirmeyeceğini bir türlü hayatımıza geçiremiyoruz. Yaşadığımız her anı harika bir şekilde yaşamak bizim elimizde..Başka herhangi bir faktöre bağlı kalmadan.. Bunu ısrarla kabul etmeyip hep bir beklenti içine giriyoruz. ''İşim şu noktaya gelirse mutlu olacağım. Sevgilim benimle evlenmek isterse mutlu olacağım. Okulumda şu durum şöyle olursa, çocuklarımla aramdaki şu mesela hallolursa'' diye uzayıp giden kocaman bir listemiz var. Ancak şu olursa mutlu oluruma odaklandığımız için hep bekleme halindeyiz. İstediğimiz şey gerçekleşincede o beklenti listesinden birini çıkarıp diğerini ekliyoruz. Ve bu liste hiçbir zaman tamamlanamıyor. Bizde yine her zamanki gibi ''Ee bak görüyorsun işte, bende mutlu olmak isterim ama'' diye başlayıp istediğimiz şeylerin olmadığından yakınıyoruz. Nereye kadar? Hiç düşündünüz mü? Düşünmediyseniz düşünmeye başlasanız iyi olur. Hayat geçiyor..Üstelik siz tadına varamadan..