Gerçek Anlamda Anlamak

Yaşadığımız herşey, bizim verdiğimiz tepkilerden ibarettir. Sevgilimizden ayrıldığımızda, çok sevdiğimiz bir insanın vefatında veya işle ilgili yaşadığımız kötü bir şeyde..Konu her ne olursa olsun..Verdiğimiz tepki, yaşadığımız acı veya hangi duygu haliyse bize ait ve tamamen kişiseldir..Herkes farklı yaşıyor. Birimizinki diğerine uymuyor. Hatta bazen bunu bile yargılayıp eleştirebiliyoruz. ''Gördün mü?bak..Teyzesini kaybetti ama nasılda gülümsüyor.İnsanlar duygusuz olmuş şekerim.'' veya '' Alt tarafı sevgilisinden ayrıldı. Bu ne yahu..Bu kadar büyütülür mü?bu konu..Nasıl ağlıyor öyle sanki babasını kesmişler.'' Acımasız yargılarımız hat safhada. Peki neden şunu anlayamıyoruz. O kişi ben değilim. Herkes birbirinden farklı..Hemde her konuda.Doğal olarakta vereceğimiz tepkilerde farklı olacak. Ama hep bizimle aynı şeyi hissetsin ve aynı tepkileri versin istiyoruz. Bunu görmezsek karşımızdaki kişiyi yargılamakla kalmayıp ilişkimizi sonlandırıyoruz. Sonlandırma sebebimizde şu; ''Ben böyle bir şeyi yaşasam şöyle olurdum. O böyle olmadı.Paylaşacak bir şeyimiz yok artık.Farklı taraflardan bakıyoruz hayata.'' E daha iyi işte. Senin bakış açında olmayan kişilerle bir aradasın. Sen böyle düşünüyorsun ve o da seninle aynı fikirde değil diye paylaşımlarınız sonlanacak mı? Daha fazla şeyler paylaşabilirsiniz. Tabi bunu avantaj olarak görebilirsen.Bakış açımızı biraz daha genişletmek için kendimizi bir parça geri çekip birde oradan bakarsak, herşey farklı görünebilir gözümüze. Yeterki herşeyin içine sadece kendimizi koymayalım. Kendi fikrimiz..Kendi duygumuz..Kendi yargı ve tutumlarımız..Hayat sadece kendimizden ibaret değil.Biz ne kadar varsak herkeste o ölçüde var..